Jak zabudować drzwi między pokojami – Poradnik 2025

Zastanawiasz się, jak zabudować drzwi między pokojami, gdy te tradycyjne po prostu nie pasują do Twojej wizji przestrzeni? Czasem jest tak, że zastosowanie typowych drzwi, wymagających miejsca na otwarcie skrzydła, staje się prawdziwą udręką w małych mieszkaniach. Chcemy cieszyć się wrażeniem przestronności, jednocześnie zachowując poczucie prywatności i efektywnie oddzielając strefy – bo kto by chciał, żeby zapachy z gotowania błyskawicznie wędrowały do sypialni? Na szczęście, problem z tradycyjnymi drzwiami to nie koniec świata; istnieją skuteczne i estetyczne alternatywy.

• Alternatywy dla tradycyjnych drzwi – przegląd rozwiązań
• Drzwi przesuwne – montaż i rodzaje systemów
• Drzwi składane i harmonijkowe – kiedy warto je wybrać?
• Całkowite zamknięcie otworu drzwiowego – krok po kroku

Przyjrzyjmy się, jak różne opcje radzą sobie z kluczowymi wyzwaniami aranżacyjnymi. Porównanie cech alternatywnych rozwiązań daje jasny obraz kompromisów, na jakie musimy być gotowi. Czy priorytetem jest maksymalna oszczędność miejsca, czy może najlepsza izolacja akustyczna, decyduje o wyborze odpowiedniej metody.

Analizując powyższe dane, jasno widać, że każde rozwiązanie ma swoje unikalne cechy, predysponujące je do konkretnych zastosowań. Podczas gdy drzwi przesuwne i składane są doskonałymi sposobami na inteligentne zarządzanie przestrzenią i okresowe oddzielanie pomieszczeń bez tracenia cennego metrażu na tradycyjny "wehikuł", całkowite zamknięcie otworu drzwiowego to radykalny krok, niosący ze sobą pełną izolację i trwałą zmianę funkcji pomieszczeń. Wybór zależy nie tylko od budżetu, ale przede wszystkim od funkcji, jaką ma pełnić dana przestrzeń po zmianie, a także od oczekiwań co do komfortu akustycznego i estetyki końcowej.

Alternatywy dla tradycyjnych drzwi – przegląd rozwiązań

W krainie niewielkich mieszkań, gdzie każdy metr kwadratowy jest na wagę złota, tradycyjne rozwiązania nierzadko okazują się luksusem, na który trudno sobie pozwolić. Klasyczne drzwi z otwierającym się skrzydłem potrzebują od 0.7 do nawet ponad 1 metra kwadratowego wolnej przestrzeni, aby mogły swobodnie funkcjonować, co w ciasnym przedpokoju czy niewielkim pokoju potrafi "zjeść" naprawdę dużo miejsca. Zastanawianie się co zamiast drzwi tradycyjnych można zastosować, staje się nie tylko kwestią estetyki, ale przede wszystkim funkcjonalności i optymalnego wykorzystania dostępnej powierzchni. Ograniczenia tradycyjnych skrzydeł inspirują do poszukiwania innych, sprytniejszych rozwiązań.

Mamy tu do czynienia z całą plejadą opcji, które skutecznie zastępują lub całkowicie eliminują koncepcję drzwi uchylnych. Na rynku dostępne są rozmaite alternatywy dla drzwi standardowych, od tych zachowujących funkcję zamykania przejścia, po rozwiązania, które fizycznie likwidują otwór, zmieniając go w pełnoprawną ścianę. Celem jest często zatarciem granic między pomieszczeniami, kiedy tego pragniemy, lub stworzenie wyraźnego, funkcjonalnego podziału, gdy jest to konieczne, ale bez ponoszenia kosztów przestrzennych związanych z otwieraniem drzwi. Przegląd tych możliwości pozwala świadomie podjąć decyzję najlepiej dopasowaną do indywidualnych potrzeb i charakteru wnętrza.

Kiedy mówimy o alternatywach, w pierwszej kolejności przychodzą na myśl rozwiązania, które dynamicznie zarządzają przestrzenią, pozwalając na szybkie połączenie lub oddzielenie strefy dziennej od kuchni, czy sypialni od garderoby. Drzwi przesuwne i składane to tu prawdziwi czempioni, oferujący kompromis między otwartą przestrzenią a prywatnością. Nie wymagają one dodatkowego miejsca na „wejście” skrzydła do pomieszczenia, przesuwając się lub składając wzdłuż ściany, lub chowając się w niej.

Inną, bardziej radykalną opcją, jest całkowite zamknięcie otworu. Czasem dzieje się tak, gdy zmienia się funkcja pomieszczeń – np. dwa pokoje zostają połączone w jeden duży salon z aneksem, a stare przejście do kuchni nie jest już potrzebne. Innym razem jest to sposób na zwiększenie powierzchni użytkowej ściany, na której dotychczas wisiały drzwi. Takie posunięcie zapewnia najwyższy stopień izolacji, zarówno wizualnej, jak i akustycznej, effectively czyniąc stare przejście niebyłym. Każda z tych dróg ma swoje wady i zalety, specyficzne wymagania montażowe i estetyczne. Decyzja o wyborze konkretnego rozwiązania powinna być poprzedzona wnikliwą analizą przeznaczenia pomieszczenia, stylu wnętrza, a także możliwości technicznych samego budynku.

Drzwi przesuwne – montaż i rodzaje systemów

Drzwi przesuwne stanowią eleganckie i funkcjonalne rozwiązanie, które doskonale sprawdza się w pomieszczeniach, gdzie każdy centymetr kwadratowy ma znaczenie. Zaprojektowane z myślą o optymalizacji przestrzeni, eliminują problem "martwego pola", które powstaje przy tradycyjnym otwieraniu skrzydła. To rozwiązanie popularne nie tylko w mieszkaniach, ale i w obiektach użyteczności publicznej, gdzie swoboda przemieszczania jest kluczowa.

Zasadniczo, drzwi przesuwne działają w oparciu o system szyn i rolek, po których przesuwa się jedno lub dwa skrzydła. Główna różnica pomiędzy dostępnymi na rynku systemami polega na sposobie, w jaki skrzydło drzwiowe chowa się lub pozostaje widoczne po otwarciu. Możemy wybierać spośród dwóch głównych typów: systemów naściennych oraz systemów kasetowych, znanych również jako systemy chowane w ścianie.

Systemy Naścienne

W systemach naściennych, prowadnica mocowana jest bezpośrednio do ściany nad otworem drzwiowym, lub do sufitu, a skrzydło lub skrzydła przesuwają się wzdłuż tej ściany, pozostając w pełni widoczne po otwarciu. Montaż takiego systemu jest stosunkowo prosty i nie wymaga gruntownych prac budowlanych, co czyni go popularnym wyborem w istniejących obiektach, gdzie nie chcemy burzyć ścian. Należy jednak pamiętać, że ściana, na którą "nasuwają" się drzwi, musi pozostać wolna – nie można na niej umieszczać mebli czy innych elementów, które mogłyby blokować ruch skrzydła. Standardowe systemy naścienne potrzebują około 80-90 cm wolnej ściany obok otworu dla typowych drzwi o szerokości 80 cm. Ceny kompletnych systemów naściennych (prowadnica, rolki, klamki, maskownica szyny) zaczynają się już od około 300-600 PLN, a do tego dochodzi koszt samego skrzydła (od 400 PLN wzwyż), co czyni je często tańszą opcją niż systemy kasetowe.

Systemy Kasetowe (Chowane w Ścianie)

Bardziej zaawansowanym i wymagającym pod względem montażowym, ale dającym efekt pełnej integracji z wnętrzem, jest system kasetowy. Skrzydło drzwiowe chowa się w specjalnej kasecie (kieszeni) wbudowanej w ścianę. Jest to idealne rozwiązanie, gdy zależy nam na maksymalnym ukryciu drzwi po otwarciu i pełnym wykorzystaniu ściany, w której się chowają. Kasety wykonuje się zazwyczaj ze stali i obudowuje płytami gipsowo-kartonowymi, tworząc nową, pogrubioną ściankę. Taki montaż wymaga albo postawienia nowej ścianki działowej, albo wbudowania kasety w istniejącą ścianę, co jest bardziej skomplikowane. Typowe kasety do drzwi pojedynczych o szerokości 80-90 cm wymagają ściany o szerokości dwukrotnie większej od otworu plus miejsce na kasetę (zazwyczaj ścianka końcowa kasety ma ok. 5-10 cm) i zazwyczaj pogrubiają ścianę z typowych 10-12 cm do około 15-18 cm grubości całkowitej. Ceny systemów kasetowych są wyższe niż naściennych, rozpoczynają się od około 800 PLN za kasetę (bez skrzydła), a mogą sięgać kilku tysięcy złotych za modele dwuskrzydłowe czy niestandardowe.

Montaż – Ogólne Zalecenia

Montaż obu systemów wymaga precyzji, zwłaszcza w przypadku systemów kasetowych. Prowadnica musi być idealnie wypoziomowana, aby drzwi przesuwały się płynnie. Kluczowe jest dokładne wymierzenie otworu i dopasowanie rozmiaru kasety lub prowadnicy naściennej do wymiarów skrzydła. Błędy w montażu prowadnicy mogą skutkować zacinaniem się drzwi, ich opadaniem lub nadmiernym tarciem. Dla systemów naściennych ważny jest również odpowiedni wybór rolek i wózków – ich jakość wpływa na cichą i płynną pracę systemu. Prowadnice podłogowe, choć stabilizują drzwi, powinny być jak najmniej widoczne lub zintegrowane z podłogą, aby nie stanowiły przeszkody.

Materiały Skrzydeł Przesuwnych

Skrzydła drzwi przesuwnych wykonuje się z różnorodnych materiałów: płyty MDF (najpopularniejsze i najbardziej ekonomiczne, cena od 400 PLN), litego drewna (droższe, od 800 PLN), szkła (transparentnego, mlecznego, z grafiką – od 1000 PLN), a nawet metalu. Wybór materiału wpływa nie tylko na estetykę, ale i na wagę skrzydła, co jest kluczowe przy doborze odpowiedniej prowadnicy i systemu rolek – muszą one być w stanie bezpiecznie udźwignąć ciężar drzwi. Skrzydła drewniane są cięższe niż z płyty, a szklane bywają najcięższe, co wymaga zastosowania wzmocnionych prowadnic i okuć.

Podsumowując, drzwi przesuwnych to inwestycja w komfort i przestrzeń. System naścienny jest łatwiejszy w montażu i tańszy, idealny do szybkich zmian, natomiast system kasetowy oferuje wyższą estetykę i pełne wykorzystanie ściany, kosztem większej złożoności prac i wyższej ceny. Wybór odpowiedniego typu drzwi przesuwnych powinien być podyktowany analizą dostępnej przestrzeni, budżetu oraz oczekiwanego efektu wizualnego i funkcjonalnego.

Drzwi składane i harmonijkowe – kiedy warto je wybrać?

Drzwi składane i drzwi harmonijkowe to mistrzowie transformacji, pozwalający w mgnieniu oka podzielić lub połączyć przestrzenie bez pochłaniania cennego miejsca na tradycyjne skrzydło uchylne. Ich główną zaletą jest kompaktowość – po otwarciu składają się niczym wachlarz lub książka, minimalizując zajmowaną powierzchnię przejścia do kilkunastu centymetrów, w zależności od liczby segmentów czy lameli. To sprawia, że są doskonałym rozwiązaniem wszędzie tam, gdzie tradycyjne drzwi są po prostu niewygodne, blokują meble, czy zajmują zbyt wiele miejsca w ciasnym korytarzu.

Konstrukcja drzwi składanych opiera się zazwyczaj na kilku (od 2 do 5, czasem więcej) szerszych segmentach, połączonych ze sobą zawiasami, które poruszają się po prowadnicy zamocowanej w górnej części ościeżnicy lub nad otworem. Te "segmenty" składają się na siebie jeden za drugim. Drzwi harmonijkowe działają na podobnej zasadzie, ale zbudowane są z liczniejszych, węższych elementów, zwanych lamelami, połączonych elastycznymi taśmami (z tworzywa, płótna czy ekoskóry). Po otwarciu, lamele składają się w charakterystyczną harmonijkę, która „zwija się” z jednej lub z obu stron otworu.

Zastosowania i zalety

Głównym atutem obu typów drzwi jest ich zdolność do pracy w ciasnych warunkach. Zastanawiając się, zamiast drzwi do salonu co zastosować, gdy salon połączony jest z jadalnią czy kuchnią i chcemy czasami oddzielić te strefy, modele składane mogą być elegancką i nowoczesną opcją. W sypialni drzwi harmonijkowe doskonale sprawdzą się jako przesłona garderoby czy wnęki, gdzie tradycyjne drzwi byłyby niepraktyczne. Są idealne do łazienek, pomieszczeń gospodarczych, spiżarni czy niewielkich gabinetów. Ich prostota montażu, zwłaszcza w przypadku lżejszych modeli harmonijkowych, często pozwala na samodzielną instalację bez konieczności wynajmowania ekipy. Co więcej, drzwi harmonijkowe, zwłaszcza te wykonane z PCV, są zazwyczaj bardzo ekonomiczne, z cenami zaczynającymi się od około 100 PLN za typowy otwór o szerokości 80 cm.

Materiały i Estetyka

Zakres materiałów, z których wykonuje się drzwi składane i harmonijkowe, jest szeroki i wpływa znacząco na ich trwałość, estetykę i cenę. Drzwi harmonijkowe często spotyka się w wersji z PVC (najtańsza opcja, duża dostępność kolorów i wzorów, ale niska izolacyjność akustyczna i termiczna, średnia trwałość). Bardziej wytrzymałe i estetyczne są modele z płyt wiórowych laminowanych, fornirowanych, czy wykonane z MDF-u. Modele bambusowe czy z tkanin to opcje wprowadzające ciekawy, często egzotyczny klimat. Drzwi składane z szerszymi segmentami często wykonane są z tych samych materiałów, co tradycyjne skrzydła wewnętrzne (MDF, drewno), co pozwala na lepsze dopasowanie ich do stylu wnętrza, a wizualnie przypominają nieco szersze drzwi przesuwne po złożeniu. Ceny drzwi składanych z materiałów drewnopochodnych startują od około 300-500 PLN.

Wady i Rozważania

Mimo swoich zalet, drzwi składane i harmonijkowe mają też ograniczenia. Główną wadą, szczególnie w przypadku modeli harmonijkowych, jest niska izolacyjność akustyczna i termiczna. Elastyczne połączenia między lamelami, a także często mniejsze dopasowanie do ościeżnicy, sprawiają, że dźwięki i zapachy łatwo przedostają się między pomieszczeniami. Nie są to drzwi, które zapewnią pełną prywatność i ciszę, co jest kluczowe na przykład w sypialni czy gabinecie, jeśli pokoje są dzielone przez inne osoby. Modele z PCV, choć tanie, mogą po latach użytkowania ulec odkształceniom i bywają mniej trwałe niż drzwi z sztywniejszych materiałów. Ponadto, po złożeniu, nawet wąski pakiet harmonijki czy segmentów, wciąż zmniejsza szerokość przejścia o kilkanaście centymetrów (np. w otworze 80 cm, przejście może mieć 65-70 cm szerokości), co może być odczuwalne w przypadku dużych gabarytów. Ich estetyka bywa również dyskusyjna w bardziej formalnych lub minimalistycznych wnętrzach – zwłaszcza te najprostsze, budżetowe modele harmonijkowe z PVC mogą wyglądać na "tymczasowe" lub "tanio".

Decyzja o Wyborze

Decyzja o wyborze drzwi składanych lub harmonijkowych powinna być podyktowana świadomością ich ograniczeń, ale także potencjalnych korzyści w specyficznych zastosowaniach. Są to idealne rozwiązania dla osób poszukujących ekonomicznych sposobów na tymczasowe lub funkcjonalne podzielenie przestrzeni, bez potrzeby ingerencji w konstrukcję ściany (jak w przypadku kasetowych drzwi przesuwnych) i bez blokowania miejsca przez otwarte skrzydło. Sprawdzą się doskonale tam, gdzie prywatność akustyczna nie jest najwyższym priorytetem, a kluczem jest maksymalne wykorzystanie przestrzeni i łatwość instalacji. Są świetną alternatywą dla zasłon czy parawanów, oferując większą funkcjonalność i trwałość. Podjęcie decyzji wymaga zatem pragmatycznej oceny potrzeb i możliwości.

Całkowite zamknięcie otworu drzwiowego – krok po kroku

Czasem bywa tak, że otwór drzwiowy między dwoma pomieszczeniami staje się po prostu niepotrzebny – zmiana funkcji wnętrza, połączenie dwóch małych pokoi w jeden duży, czy po prostu chęć stworzenia litej ściany bez zakłóceń. W takiej sytuacji najefektywniejszym i dającym najlepsze rezultaty pod względem izolacji rozwiązaniem jest całkowite zamknięcie otworu drzwiowego. To krok bardziej zaawansowany niż montaż drzwi przesuwnych czy składanych, wymaga pewnych prac budowlanych, ale w efekcie zyskujemy pełną, funkcjonalną ścianę. Jest to opcja, która trwale modyfikuje układ mieszkania, więc powinna być przemyślana. Ale spokojnie, to nie misja na Marsa, da się to zrobić solidnie i estetycznie.

Kiedy warto zdecydować się na całkowitą zabudowę?

Decyzja o zamurowaniu czy zabudowaniu otworu drzwiowego najczęściej zapada, gdy zależy nam na maksymalnej izolacji akustycznej (np. między pokojem dziennym a sypialnią), potrzebujemy większej ilości miejsca na ścianach (pod meble, obrazy, regały) lub gdy samo przejście przestało być logiczne z punktu widzenia nowego układu pomieszczeń. Pamiętajmy, że lita ściana zapewni znacznie lepszą barierę dla dźwięków niż jakiekolwiek drzwi (poza specjalistycznymi modelami dźwiękoszczelnymi). Jest to także sposób na wizualne "oczyszczenie" przestrzeni i stworzenie spójnej płaszczyzny ściany, co jest szczególnie pożądane w minimalistycznych wnętrzach. Jeśli masz wrażenie, że tradycyjnych drzwi jest za dużo i burzą spójność, zabuda to śmiały, ale efektywny ruch.

Metody zabudowy: sucha czy murowana?

Mamy zasadniczo dwie główne metody całkowitego zamknięcia otworu: metoda "sucha" (przy użyciu płyt gipsowo-kartonowych) i metoda "mokra" (przy użyciu materiałów murowych, takich jak pustaki, cegły czy bloczki gazo-betonowe). Wybór zależy od konstrukcji istniejącej ściany i naszych umiejętności lub budżetu. Zabudowa z płyt gipsowo-kartonowych (KG) jest szybsza, czystsza i łatwiejsza w samodzielnym wykonaniu, a także lżejsza, co ma znaczenie przy ścianach o ograniczonej nośności. Polega na stworzeniu lekkiego stelaża z profili stalowych lub drewnianych w otworze i obudowaniu go dwoma warstwami płyt KG, wypełniając przestrzeń materiałem izolacyjnym (np. wełna mineralna). Metoda murowana jest bardziej pracochłonna, wymaga użycia zapraw, generuje więcej brudu, ale tworzy ścianę o takiej samej strukturze jak reszta muru, co zapewnia lepszą integralność konstrukcyjną i często wyższą izolacyjność, zwłaszcza termiczną, jeśli zewnętrzna ściana jest murowana.

Szczegóły techniczne i lista materiałów (zabudowa G-K)

Zabudowa otworu płytami KG wymaga usunięcia starej ościeżnicy. Zazwyczaj jest ona mocowana na wkręty lub piankę montażową i można ją zdemontować bez większych uszkodzeń. Po usunięciu ościeżnicy należy dokładnie oczyścić otwór z resztek pianki, kleju czy tynku. Kolejny krok to zbudowanie stelaża. Potrzebne będą profile stalowe (UD i CD) lub kantówki drewniane. Profil UD (podłogowy/sufitowy) mocujemy do podłogi i sufitu w świetle otworu. Profile CD (ścienne) tniemy na odpowiednią długość i osadzamy pionowo między profilami UD, z rozstawem co 40-60 cm (typowe zalecenia producentów płyt). Do montażu profili stalowych potrzebne są kołki rozporowe do betonu/cegły (do mocowania profili UD do stropu/podłogi) oraz wkręty do łączenia profili (blachowkręty "pchełki"). Na styku stelaża ze ścianą (jeśli to ściana murowana) warto zastosować taśmę akustyczną.

Następnie przystępujemy do obudowania stelaża płytami gipsowo-kartonowymi. Płyty docinamy na wymiar (pamiętaj, że często stosuje się podwójne warstwy płyt dla lepszej sztywności i izolacji). Płyty przykręcamy do profili wkrętami do płyt KG z odstępem około 20-30 cm. Główki wkrętów powinny być lekko zagłębione w płycie. Pomiędzy profile pionowe wkłada się materiał izolacyjny – wełnę mineralną lub styropian. W przypadku wełny mineralnej standardowa grubość 5-10 cm jest zazwyczaj wystarczająca dla typowej grubości ściany. Po zamocowaniu pierwszej warstwy płyt z obu stron stelaża, montuje się drugą warstwę (jeśli jest wymagana), przesuwając jej spoiny względem pierwszej warstwy. Całość to koszt materiałów dla typowego otworu 80x200 cm: profile ok. 50-100 PLN, płyty KG (4-6 sztuk 1.2x2m) ok. 120-250 PLN, wkręty ok. 30-50 PLN, wełna mineralna (rolka) ok. 50-100 PLN, taśma i masa szpachlowa ok. 50-100 PLN. Łączny koszt samych materiałów może wynieść 300-600 PLN plus farba i listwy przypodłogowe/przysufitowe.

Narzędzia niezbędne do pracy

Do prac z płytami KG potrzebne będą: miarka zwijana, ołówek, poziomica (najlepiej długa), nóż do płyt KG, wkrętarka (koniecznie z regulacją głębokości wkręcania), nożyce do blachy (do cięcia profili stalowych) lub piła ręczna/ukosowa (do drewna), wiertarka udarowa (do wiercenia otworów pod kołki w ścianie/podłodze/suficie), paca i szpachla do szpachlowania spoin i wkrętów, papier ścierny lub gąbka ścierna do wygładzania powierzchni, pędzel lub wałek do malowania. Można dorzucić kątownik i piłę do wycinania otworów, jeśli np. planujemy umieścić tam później puszkę elektryczną. "To trochę jak budowanie domku dla krasnoludków w skali makro, ale z precyzją chirurga!" - powiedział kiedyś jeden z moich znajomych fachowców, opisując wagę dokładności w tych pracach.

Finiszowanie: spoinowanie, szpachlowanie, malowanie

Najważniejszym etapem, od którego zależy estetyka zabudowanej ściany, jest spoinowanie i szpachlowanie. Spoiny między płytami KG należy wzmocnić specjalną taśmą zbrojącą (papierową lub fizelinową) i zaszpachlować masą szpachlową. Masą pokrywamy także wszystkie łebki wkrętów. Zazwyczaj wymaga to dwu- lub trzykrotnego nakładania cienkich warstw masy i szlifowania po wyschnięciu, aby uzyskać idealnie gładką powierzchnię. Po wyszpachlowaniu i przeszlifowaniu całej powierzchni, ścianę należy zagruntować i dwukrotnie pomalować farbą ścienną, dopasowując ją do koloru reszty ściany. Opcjonalnie, można zastosować tynk strukturalny lub tapetę. Czas wykonania zabudowy otworu w tej metodzie to zazwyczaj 1-2 dni pracy (włączając czas schnięcia mas szpachlowych).

Zabudowa otworu metodą murowaną wymaga usunięcia starej ościeżnicy i zbudowania nowego muru w otworze, używając tych samych materiałów i technik co w przypadku istniejącej ściany. Cegły, pustaki czy bloczki należy układać na zaprawę, dbając o prawidłowe wiązanie z istniejącym murem (np. przez wpuszczanie zbrojenia). Następnie mur należy otynkować, wygładzić, zagruntować i pomalować. To metoda trwalsza i dająca lepszą izolację, ale znacznie bardziej brudząca i czasochłonna (sama budowa muru, plus czas na jego wyschnięcie i związanie zaprawy, a następnie tynkowanie, szpachlowanie i malowanie). Wymaga też umiejętności murarskich. "Powiem szczerze, jak ktoś nie ma zacięcia budowlanego, a chce szybko i czysto, to g-k jest rozwiązaniem." - stwierdził jeden z budowlańców, komentując wybór metody.

Niezależnie od wybranej metody, całkowite zamknięcie otworu drzwiowego jest permanentną zmianą. Choć możliwe do odwrócenia, wymaga kolejnych prac budowlanych. Efekt jest jednak wart wysiłku, dając monolityczną, w pełni funkcjonalną ścianę, która idealnie wpasowuje się w przestrzeń i zapewnia spokój od hałasów i zapachów z sąsiednich pomieszczeń. To radykalne rozwiązanie, ale w wielu przypadkach najbardziej racjonalne i dające najlepsze efekty użytkowe.