Ulga termomodernizacyjna na mieszkanie w bloku, czy przysługuje?

Masz fotowoltaikę na bloku, osobisty licznik i fakturę wystawioną na Twoje nazwisko, a mimo to ulga termomodernizacyjna na mieszkanie w bloku nie przysługuje. Potwierdza to interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 maja 2025 r., sygn. 0114-KDWP.4011.14.2025.1.AS1. Właściciel lokalu w budynku wielorodzinnym odliczy więc ten wydatek od podatku dochodowego? Poniższa analiza wyjaśnia, skąd bierze się kategoryczna odpowiedź organu i jakie warunki decydują o prawie do odliczenia.

• Czy właściciel mieszkania w bloku skorzysta z ulgi termomodernizacyjnej?
• Co dokładnie przesądza o braku prawa do odliczenia?
• Dlaczego organ stosuje ścisłą wykładnię ulgi?
• Instalacja fotowoltaiczna w bloku a odliczenie od podatku
• Czy można odliczyć panele w mieszkaniu?
• Kto ma prawo do ulgi, a kto go nie ma?
• Jakie limity obowiązują przy prawidłowej inwestycji?
• Co można zrobić z fotowoltaiką w budynku wielorodzinnym?
• Kiedy inwestycja może zostać uznana za dopuszczalną?
• Co zrobić po otrzymaniu negatywnej interpretacji?
• Czy odliczenie jest możliwe przy wspólnej instalacji?
• Jak przygotować rozliczenie bez ulgi?
• Jednoznaczny werdykt dla właściciela mieszkania
• Podstawy prawne i źródła

Czy właściciel mieszkania w bloku skorzysta z ulgi termomodernizacyjnej?

Właściciel mieszkania w bloku nie skorzysta z ulgi termomodernizacyjnej na podstawie art. 26h ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ interpretacyjny uznał, że samo posiadanie udziału w nieruchomości wspólnej nie przekształca lokalu w budynek mieszkalny jednorodzinny, który stanowi przedmiot preferencji.

Stan faktyczny rozstrzygniętej sprawy był wyjątkowo czytelny. Podatnik był właścicielem jednego z dwunastu lokali, przy czym każde mieszkanie miało odrębny licznik energii. W 2024 r. zamontował na dachu instalację fotowoltaiczną podłączoną wyłącznie do jego punktu poboru prądu.

Wspólnota mieszkaniowa wyraziła zgodę na prace, a faktura dokumentująca zakup została wystawiona bezpośrednio na właściciela lokalu. Inwestycja nie korzystała z dofinansowania, zaś jej praktycznym celem było ograniczenie poboru energii z sieci.

Nawet stuprocentowe pokrycie kosztów z własnych środków nie otwiera prawa do preferencji. Właściciel lokalu odpowiada za swój rachunek za energię, lecz zakres podatkowy nie ocenia korzyści finansowej z pojedynczego przyłącza. Sprawdza natomiast, jaki budynek został objęty przedsięwzięciem termomodernizacyjnym.

Fotowoltaika w bloku a ulga termomodernizacyjna to połączenie, które nie daje prawa do odliczenia. Indywidualny licznik i imienna faktura potwierdzają jedynie, kto poniósł wydatek oraz zużywa wyprodukowaną energię. Nie zmieniają statusu budynku wielorodzinnego.

Na identyczny rezultat nie wpływa zgoda zarządu wspólnoty ani to, czy instalacja obsługuje wyłącznie jedno mieszkanie. Organ podatkowy nie oceniał też jakości paneli ani uzyskanego przez nie efektu energetycznego, ponieważ ustawowy warunek dotyczący rodzaju budynku nie został spełniony już na samym początku.

Co dokładnie przesądza o braku prawa do odliczenia?

Przepisy o podatku dochodowym odsyłają do definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawartej w art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego. Zgodnie z nią jest to budynek wolno stojący albo w zabudowie bliźniaczej, szeregowej lub grupowej, służący zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych, liczący nie więcej niż dwa lokale.

Definicja zezwala również na połączenie jednego lokalu mieszkalnego z jednym użytkowym. Lokal użytkowy nie może jednak przekraczać 30 proc. całkowitej powierzchni budynku. W przeciwnym razie obiekt nie spełnia ustawowego wzorca budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Budynek z dwunastoma samodzielnymi mieszkaniami wyraźnie wykracza poza ten limit. Nie ma przy tym znaczenia, że każdy lokal posiada własny licznik ani że panele położone na wspólnym dachu współpracują tylko z instalacją jednego właściciela. Liczba wydzielonych lokali przesądza o zastosowaniu ustawowej definicji.

Klucz prawny jest prosty: art. 5a pkt 18b ustawy o PIT odsyła do art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego. Łączne odczytanie obu przepisów prowadzi do wniosku, że blok z 12 lokalami nie jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym.

Dlaczego organ stosuje ścisłą wykładnię ulgi?

Ulga podatkowa stanowi wyjątek od zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o PIT. Państwo może przyznać preferencję tylko w granicach wyraźnie określonych przez ustawodawcę, dlatego zakres zwolnienia lub odliczenia nie podlega rozszerzającej interpretacji.

W rozstrzygnięciu organ przywołał wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego o sygnaturach II FSK 649/08, II FSK 650/08, II FSK 374/10 oraz II FSK 1781/10. Potwierdzają one zasadę ścisłego interpretowania ulg, bez dopisywania warunków, których ustawa nie wymienia, ale także bez uznawania przeszkód tam, gdzie przepis wyraźnie ich nie ustanowił.

Ścisła wykładnia działa na korzyść budżetu, lecz chroni również pewność prawa. Skoro art. 26h wskazuje wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, nie można zastąpić tego określenia szerszym pojęciem lokalu mieszkalnego. Takie zastąpienie podważyłoby granicę przyjętą przez ustawodawcę.

Próba wywiedzenia prawa z ekonomicznego celu inwestycji prowadziłaby do rozszerzenia preferencji. Każdy dodatkowy budynek spełniający ustawowe warunki zwiększałby zakres odliczenia i ograniczał dochód budżetu. Dlatego właściciel mieszkania nie może skutecznie powołać się na indywidualne korzyści z fotowoltaiki.

Wniosek pozostaje negatywny niezależnie od tego, czy inwestycja służy ograniczeniu emisji dwutlenku węgla. Efekt ekologiczny nie został uzależniony wprost od definicji budynku, ale brak odpowiedniego obiektu zamyka całą konstrukcję ulgi. Żadna z pozostałych przesłanek nie naprawia błędu popełnionego na etapie kwalifikacji nieruchomości.

Instalacja fotowoltaiczna w bloku a odliczenie od podatku

Panele fotowoltaiczne mogą należeć do katalogu wydatków termomodernizacyjnych. Rozporządzenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z 21 grudnia 2018 r. w sprawie określenia wykazu rodzajów materiałów, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych uwzględnia materiały i urządzenia oraz usługi z nimi związane.

W wykazie znajduje się 15 pozycji dotyczących materiałów lub urządzeń i 16 kategorii usług. Obejmują one między innymi elementy służące ograniczeniu zapotrzebowania na energię, w tym instalacje odnawialnych źródeł energii. Szczegółowy katalog nie rozszerza jednak kręgu nieruchomości, do których kieruje się ulga termomodernizacyjna.

W praktyce nawet najlepiej zaprojektowana instalacja o wysokiej sprawności modułów nie przejdzie pozytywnej weryfikacji podatkowej. Wymiennik, falownik i przewody muszą pełnić funkcję termomodernizacyjną, lecz cały wydatek musi pozostawać w związku z właściwym budynkiem. W bloku warunek ten nie jest spełniony.

Czy można odliczyć panele w mieszkaniu?

Nie można odliczyć paneli w mieszkaniu jako wydatku objętego ulgą termomodernizacyjną, jeżeli urządzenia tworzą instalację na budynku wielorodzinnym. Odpowiedź pozostaje negatywna także wtedy, gdy właściciel udokumentował wydatek fakturą VAT, zapłacił za wszystko z własnego konta i nie otrzymał dotacji.

Taka dokumentacja ma znaczenie w innych sytuacjach, lecz przy uldze termomodernizacyjnej nie zastępuje testu budynku. Co więcej, zgoda wspólnoty nie jest wymieniona w art. 26h jako samodzielna podstawa odliczenia. Jej uzyskanie zabezpiecza zarządzanie częściami wspólnymi, a nie prawo podatkowe właściciela paneli.

Imienna faktura, prywatne finansowanie, osobny licznik i zgoda wspólnoty nie wystarczą. Każdy z tych elementów może potwierdzać przebieg inwestycji, ale żaden nie zmienia faktu, że dach należy do budynku z więcej niż dwoma lokalami.

Nie warto obliczać potencjalnej kwoty odliczenia przed sprawdzeniem rodzaju nieruchomości. Górny limit 53 tys. zł odnosi się do łącznej kwoty odliczeń przypadających na wszystkie przedsięwzięcia termomodernizacyjne w odpowiednim budynku. Nie tworzy prawa do ulgi termomodernizacyjnej na mieszkanie w bloku.

Kto ma prawo do ulgi, a kto go nie ma?

Uprawnienie do odliczenia zależy od kilku warunków, które trzeba spełnić łącznie. Najważniejszy dotyczy statusu nieruchomości, ponieważ ustawa wymaga budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Kolejne warunki dotyczą dokumentacji, finansowania i terminu zakończenia prac.

• Tak: właściciel domu wolno stojącego, bliźniaka, szeregowca lub grupy takich obiektów z maksymalnie dwoma lokalami mieszkalnymi.
• Tak: właściciel jednego lokalu mieszkalnego i jednego lokalu użytkowego, jeżeli powierzchnia użytkowa nie przekracza 30 proc. całości.
• Tak: współwłaściciel budynku mieszkalnego jednorodzinnego, który faktycznie poniósł swój udział w wydatkach i dysponuje odpowiednimi fakturami.
• Nie: właściciel mieszkania w budynku wielorodzinnym, nawet przy instalacji zasilającej wyłącznie jego licznik.
• Nie: najemca, który nie ponosi prawnego ciężaru inwestycji termomodernizacyjnej i nie jest właścicielem budynku.

W przypadku współwłasności domu samo współwłaścicielstwo nie wystarcza. Podatnik musi wykazać, że rzeczywiście poniósł wydatek z własnych środków, a nie tylko korzystał z inwestycji sfinansowanej przez pozostałych właścicieli. Podział rachunków powinien odpowiadać udziałom i rzeczywiście uiszczonym kwotom.

W rozliczeniu należy uwzględnić również limit czasowy. Przedsięwzięcie trzeba zakończyć w ciągu 3 lat od rozpoczęcia, licząc rok, w którym rozpoczęto prace, jako pierwszy. Niewykorzystaną część odliczenia można przenosić przez maksymalnie 6 lat, o ile oczywiście w kolejnych latach pozostaje dochód podlegający opodatkowaniu.

Faktura powinna być wystawiona na podatnika przez czynnego podatnika VAT. Warunkiem jest też brak dofinansowania z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej albo właściwego wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska. Samodzielna zapłata wyklucza podwójne finansowanie tej samej inwestycji.

Jakie limity obowiązują przy prawidłowej inwestycji?

Łączna wysokość odliczeń przypadających na wszystkie przedsięwzięcia termomodernizacyjne w jednym budynku nie może przekroczyć 53 tys. zł. Limit nie jest przyznawany na każdy rodzaj urządzenia ani na każdy rok, dlatego kolejne prace muszą mieścić się w tej samej puli.

Trzyletni termin kończy się wraz z upływem roku, w którym przypada trzecia rocznica rozpoczęcia przedsięwzięcia. Gdy inwestycję rozpoczęto w 2024 r., okres końcowy upływa z końcem 2027 r. Późniejsze zakończenie wymaga oceny, czy doszło do przerwania ciągłości prac, czy do powstania odrębnego etapu.

Niewykorzystane odliczenie przechodzi na kolejne sześć lat. Mechanizm ten nie pozwala jednak przenieść straty ani odliczyć więcej niż wynosi podatek należny w danym roku. Każde rozliczenie zmniejsza jedynie pozostałą kwotę, którą można jeszcze uwzględnić.

Co można zrobić z fotowoltaiką w budynku wielorodzinnym?

Gdy ulga termomodernizacyjna nie przysługuje, należy oddzielić trzy sfery: odpowiedzialność za części wspólne, dokumentację inwestycji i możliwości uzyskania pomocy finansowej. Pomocny będzie aktualny program dotacyjny dla mikroinstalacji, jeżeli spełnia się jego kryteria techniczne, dochodowe oraz formalne.

Program wsparcia mikroinstalacji koncentruje się na zwiększeniu produkcji energii ze źródeł odnawialnych. Finansowanie może zostać przyznane inwestorowi lub właścicielowi instalacji, jeżeli dana nieruchomość spełnia wymagania programu. W budynku wspólnotowym trzeba wcześniej ustalić, kto jest właścicielem przyłącza, licznika i urządzeń.

Przed złożeniem wniosku sprawdź własność dachu, udział we wspólnocie i zgodę na dysponowanie nieruchomością. Takie ustalenie porządkuje odpowiedzialność za eksploatację, konserwację oraz usuwanie awarii, a jednocześnie wskazuje podmiot uprawniony do ubiegania się o pomoc.

Jeżeli praca termomodernizacyjna dotyczy lokalu, właściciel może rozważyć ulgę modernizacyjną, znaną jako remontowa. Stosuje się ją do innych rodzajów wydatków i w granicach określonych odrębnymi przepisami. Nie należy jednak automatycznie zaliczać całej instalacji fotowoltaicznej do katalogu wydatków remontowych, dlatego zakres kwalifikacji trzeba ocenić osobno.

Kiedy inwestycja może zostać uznana za dopuszczalną?

Instalacja zostanie uznana za dopuszczalną formalnie, gdy inwestor ma tytuł do dysponowania odpowiednią częścią nieruchomości, uzyskał wymagane zgody i zlecił prace osobom lub podmiotom o właściwych uprawnieniach. Chodzi o reguły prawa budowlanego, a nie o przyznanie prawa do odliczenia podatkowego.

Projekt powinien uwzględniać nośność dachu, sposób mocowania paneli, przepływ prądu i zgodność instalacji z dokumentacją obiektu. Prace prowadzone na części wspólnej mogą wymagać wcześniejszego uzgodnienia dokumentacji, a roboty budowlane o odpowiednim zakresie należy prowadzić zgodnie z procedurą właściwą dla danego rodzaju robót.

Bezpieczeństwo pożarowe wymaga zachowania dostępu do urządzeń, właściwego zabezpieczenia obwodów prądu stałego i zgodnego z normami prowadzenia przewodów. PN-EN 62446 określa wymagania dotyczące dokumentacji, odbioru i badań systemów fotowoltaicznych, natomiast właściwe normy serii PN-HD 60364 porządkują ochronę i instalacje elektryczne niskiego napięcia.

Projekt konstrukcyjny trzeba oprzeć na obowiązujących normach, w tym Eurokodzie 1 dotyczącym oddziaływań oraz właściwej części Eurokodu 9 dla konstrukcji aluminiowych. Szczególnej kontroli podlegają dodatkowe obciążenia, mocowania do pokrycia dachowego i wpływ instalacji na przegrody. Parametry techniczne należy dobrać do konkretnego obiektu, a nie przenosić szablonowo.

Dopuszczalność budowlana nie oznacza dopuszczalności podatkowej. Nawet prawidłowo zaprojektowana, wykonana i odebrana instalacja na bloku pozostaje poza ulgą termomodernizacyjną, jeżeli właściciel chce odliczyć ją od PIT.

Co zrobić po otrzymaniu negatywnej interpretacji?

Interpretację wydaną przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej można zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał interpretację, w terminie 30 dni od jej doręczenia. Pismo przesyła się na adres: ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała, albo przez ePUAP.

Skarga powinna wskazywać numer interpretacji, zarzuty naruszenia prawa oraz żądanie uchylenia zaskarżonego aktu. Skarżący może dochodzić także uchylenia postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania interpretacji, jeżeli takie postanowienie wydano. Do pisma trzeba dołączyć wymaganą liczbę egzemplarzy i uiścić należny wpis sądowy.

Nie każda skarga ma uzasadnione podstawy. Szansa może wynikać z innego stanu faktycznego, na przykład innej liczby lokali, odmiennego tytułu do instalacji albo braku elementu zastosowanego przez organ. Samo niezadowolenie z rozstrzygnięcia nie wystarcza.

Interpretacja indywidualna chroni podatnika, którego opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego jest tożsamy z przedstawionym organowi. Ochrona nie działa automatycznie, gdy pomija się okoliczności mające wpływ na ocenę prawną. Dlatego opis inwestycji powinien precyzyjnie obejmować liczbę lokali, strukturę własności, miejsce montażu i sposób korzystania z energii.

Przed wniesieniem skargi warto porównać budynek z ustawową definicją i skorygować założenia, jeżeli w budynku występują tylko dwa lokale mieszkalne. Gdy właściciel mieszkania znajduje się w budynku wielorodzinnym, negatywna odpowiedź organu jest logiczną konsekwencją art. 26h i definicji budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Czy odliczenie jest możliwe przy wspólnej instalacji?

Wspólna instalacja fotowoltaiczna na dachu bloku nie otwiera ulgi termomodernizacyjnej dla poszczególnych właścicieli. Nawet gdy wspólnota poniesie całość kosztów, a rachunek za energię zostanie podzielony między lokale, przedmiotem inwestycji pozostaje budynek wielorodzinny. Taki budynek nie spełnia definicji wymaganej przez art. 26h.

Uchwała wspólnoty może rozdzielać koszty inwestycji oraz wskazywać osobę zarządzającą urządzeniami. Nie zmienia jednak definicji podatkowej budynku. Właściciel lokalu może partycypować finansowo, lecz nie nabywa w ten sposób prawa do odliczenia zastrzeżonego dla właścicieli odpowiednich budynków mieszkalnych jednorodzinnych.

Brak dofinansowania z funduszy ochrony środowiska jest warunkiem pozytywnym, a nie okolicznością neutralną. Wspólne sfinansowanie zadania z kieszeni właścicieli nie tworzy ulgi, lecz jednocześnie może pozwolić ubiegać się o odrębne wsparcie, jeżeli źródła finansowania nie są ze sobą sprzeczne. Trzeba sprawdzić kumulację pomocy i zasady rozliczenia nakładów.

Jak przygotować rozliczenie bez ulgi?

W pierwszej kolejności należy oddzielić fakturę za urządzenia, usługę montażową i opłatę za przyłącze. Takie rozdzielenie ułatwia ocenę każdej pozycji w programie wsparcia oraz zapobiega dublowaniu kosztów w zestawieniach. W części dokumentacyjnej warto zachować projekt, protokół odbioru, schemat połączeń i dowody zapłaty.

Przy ubieganiu się o ulgę modernizacyjną trzeba sprawdzić, czy dany wydatek rzeczywiście mieści się w jej katalogu. Cel mieszkaniowy powinien wynikać z rodzaju prac, a nie tylko z formularza deklaracji. Sama lokalizacja paneli na dachu budynku wielorodzinnego nie przesądza o możliwości skorzystania z preferencji remontowej.

W budynku wspólnotowym warto również skompletować uchwałę, zgodę na montaż i dokumentację udziałów w kosztach. Kompletny pakiet pozwala przypisać nakłady do właściwych właścicieli oraz udowodnić źródło finansowania. Jest to szczególnie istotne przy kontroli pomocy publicznej i ocenie, czy wsparcie nie zostało pobrane dwukrotnie.

Przed wydatkiem poproś o pisemną informację, jakie koszty obejmuje oferta i kto jest ich podatnikiem. Jednoznaczne ustalenie inwestora ogranicza ryzyko sporu o własność urządzeń, odpowiedzialność za gwarancję i prawo do ewentualnej pomocy finansowej.

Jednoznaczny werdykt dla właściciela mieszkania

Właściciel mieszkania w bloku nie ma prawa do ulgi termomodernizacyjnej, nawet gdy instalacja fotowoltaiczna zasila wyłącznie jego mieszkanie. Budynek z 12 lokalami nie jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu art. 3 pkt 2a Prawa budowlanego, dlatego warunek z art. 26h ustawy o PIT nie zostaje spełniony.

Jeżeli rozważasz odliczenie, zanim podejmiesz decyzję, ustal liczbę lokali w budynku, własność dachu i konstrukcję finansowania. Ten jeden test prawno-techniczny oszczędzi czas, ponieważ od razu pokaże, czy inwestycję trzeba rozpatrywać w ramach ulgi, odrębnego programu dotacyjnego czy innej preferencji podatkowej.

Podstawy prawne i źródła

Stanowisko przedstawiono na podstawie interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 maja 2025 r., sygn. 0114-KDWP.4011.14.2025.1.AS1. Źródłem informacji był System EUREKA: eureka.mf.gov.pl.

Analizę oparto na art. 26h, art. 5a pkt 18b oraz art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także na art. 3 pkt 2a ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Uwzględniono rozporządzenie w sprawie wykazu rodzajów materiałów, urządzeń i usług związanych z realizacją przedsięwzięć termomodernizacyjnych z 21 grudnia 2018 r. oraz wymienione wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego.